Ano ang Gagawin Kapag Tumigil nang Kumain o Uminom ang Pasyente sa Hospice
Ang pag-aalaga sa isang mahal sa buhay na nasa kanilang katapusan ng buhay ay hindi madali, lalo na kapag napansin mo ang mga pagbabago sa kanilang gana sa pagkain o pagkauhaw. Natural lamang na mag-alala, ngunit ang mga pagbabagong ito ay isang normal na bahagi ng proseso ng pagpanaw.
Karamihan sa hospice patients ay nangangailangan ng mas kaunting pagkain o tubig habang bumbaagal ang kanilang katawan. Ipinapakita ng pananaliksik na ang artificial na pagpapakain at hydration ay bihirang mapabuti ang comfort o makapagpahaba ng buhay sa yugtong ito.
Bilang isang tagapag-alaga, ang iyong suporta at presensya ay higit na mahalaga-maraming paraan upang ipakita ang pagmamahal bukod sa pagkain.
Makakatulong na mga link:
Bakit humihinto ang hospice patients sa pagkain o pag-inom?
Habang papalapit na sa katapusan ng buhay ang iyong mahal sa buhay, ang kanilang katawan ay dumadaan sa mga natural na pagbabago. Karaniwang nawawala ang gana sa pagkain at pagka-uhaw, at hindi ito senyales ng pagdurusa kung ang mga sintomas ay napapamahalaan nang maayos.
Kabilang sa mga karaniwang dahilan ang:
- Hirap sa Paglunok (dysphagia): Nagiging hindi ligtas o mahirap ang paglunok dahil sa pagbaba ng kakayahan ng mga kalamnan o pagkakaroon ng bara.
- Kahibangan: Ang matinding pagbabago sa atensyon at pag-iisip na maaaring magpababa ng kamalayan sa gutom o makagambala sa pagkain.
- Likas na pagbagsak ng katawan: Habang mas kaunti na ang kailangan ng katawan na enerhiya sa papalapit na katapusan ng buhay, bumabagal ang pagtunaw at nababawasan ang gana sa pagkain.
- Pagkapagod at panghihina: Ang pagsusumikap para kumain o uminom ay maaaring maging nakakapagod o labis.
- Pagkawala ng mga senyales ng gutom o uhaw: Maaaring huminto ang utak sa pagpapadala ng mga pahiwatig ng pagkagutom o pagkauhaw dahil sa pag-usad ng sakit.
- Pisikal na kakulangan sa ginhawa: Maaaring gawin ng pananakit, pagduduwal, o kahirapan sa paglunok na hindi kaaya-aya o hindi ligtas ang pagkain at pag-inom.
- Mga gamot o karamdaman: Ang ilang partikular na gamot at kondisyon sa kalusugan ay maaaring magpababa ng gana sa pagkain, magpabago ng panlasa, o magpahirap sa paglunok.
Ang pag-alam ng mga palatandaan ng aktibong pagpanaw ay makakatulong na maihanda ka para sa kung ano ang aasahan at kung kailan ang gana at uhaw ay karaniwang humihina.
Paano pinangangasiwaan ng hospice ang pagbaba ng gana sa pagkain at uhaw sa mga pasyenteng nasa end-of-life?
Ang team sa pag-aalaga ng hospice ay hindi ipinipilit ang pagkain o tubig at kadalasan ay hindi nagpapasimula o nagpapataas ng artificial na pagpapakain kapag ito ay malamang na hindi makakatulong at maaaring magdulot ng kakulangan sa ginhawa.
Ang mga pasyenteng nasa katapusan ng buhay na pinapakain sa pamamagitan ng artipisyal na pamamaraan ay maaaring magdusa dahil sa pagduduwal, mga komplikasyon dahil sa tubo (hal., mga pagkabara o impeksyon), pagiging hindi kumportable, aspiration pneumonia, ang pagkakaroon ng mga sugat dahil sa matagal na hindi paggalaw ng katawan, pamamaga at ang pakiramdam na "nalulunod" o parang "nakatali at hindi makawala."
Bukod pa dito, ipinakita ng mga pag-aaral na ang artificial na pagpapakain ay napakaliit ng epekto sa pagkabuhay ng mga hospice patients. Halimbawa, ipinakikita ng mga pag-aaral na ang mga pasyenteng may dementia na pinakakin sa pamamagitan ng tubo ay walang kaibahan ang life expectancy kung ikukumpara doon sa mga sinusubuan ng kamay. Ang comfort feeding, sa pamamagitan ng kamay, ay hinihikayat, ayon sa kakayahan ng pasyente.
Ang kahirapan ng pagkakaroon ng mga feeding tube
Hindi tatanggihan na bigyan ng mga hospice service ang pasyente na mayroon nang feeding tube na nakalagay. Makikipagtulungan nang mabuti ang hospice team sa pasyente, pamilya at tagapag-alaga upang talakayin ang mga layunin sa pangangalaga. Habang sa katotohanan ay maaari ngang alisin ang feeding tube, sa kalimitan ang desisyon na ginagawa ay basta itigil na lang ang paggamit nito.
Ang mga feeding tube ay karaniwang hindi inilalagay sa pasyente kapag malapit na ang kamatayan. Ngunit ang lahat ng mga kinakailangang hakbang ay ginagawa upang masiguro ang kaginhawahan at pain relief habang papalapit na ang katapusan ng buhay. Sa mga bihirang pagkakataon, ang team ng VITAS ay maaaring pansamantalang magbigay ng mga IV fluid upang maiwasan ang dehydration o magbigay ng comfort.
Kailan ang tamang oras para ihinto ang pagpapakain sa pasyente ng hospice?
Ang pangangailangan ng isang namamatay na pasyente para sa pagkain at tubig ay kakaiba sa mga pangangailangan ng isang malusog at aktibong tao. Habang papalapit na ang katapusan ng buhay, unti-unting nawawala ang kakayahan ng katawan na tunawin at magamit ang mga pagkain at likido. Habang nagsisimula nang tumigil ang mga organ at kakayahan ng katawan na gumana, maaaring pinaka-kaunti na lamang na dami ng mga pagkain o tubig/likido ang kakailanganin, kung mangailangan pa man ito.
Ang gana sa pagkain at uhaw ng pasyente ang magpapasiya kung kailan ititigil ang pagbibigay ng pagkain at tubig.
Ang VITAS ay laging nakikipagtulungan sa mga pasyente at pamilya para makabuo ng mga indibidwal na plano sa pangangalaga na sumusuporta sa mga kagustuhan at pinahahalagahan ng pasyente, at ang mga planong iyon ay kinabibilangan ng talakayan tungkol sa papel ng artificial na nutrisyon at hydration.
Ito ay isang karaniwang tanong para sa mga tagapag-alaga. Ang sagot ay depende sa ilang mga kadahilanan:
- Kabuuang kalusugan at kasaysayan ng medikal
- Edad at pisikal na kalagayan
- Kung ang pasyente ay umiinom pa rin ng tubig o tuluyan ng tumigil sa pagkain at pag-inom
- Paggamit ng mga comfort medication o palliative care
Dahil sa maraming bagay, maaaring magtaka ang mga tao kung gaano katagal mabubuhay ang isang tao nang walang pagkain o tubig sa hospice. Kung hindi kakain, maaaring mabuhay ang isang pasyente nang humigit-kumulang 10 (na) araw. Kung hindi iinom, ang isang pasyente ay maaaring mabuhay ng ilang araw hanggang sa isang linggo.
Ano ang aasahan kapag huminto sa pagkain at pag-inom ang hospice patient
Kapag ang iyong mahal sa buhay ay huminto sa pagkain at pag-inom sa nalalapit na katapusan ng buhay, natural na makaramdam ng pag-aalala o kawalan ng katiyakan sa kung ano ang susunod na mangyayari. Ang mga pagbabagong ito ay medikal na inaasahan at isang normal na bahagi ng proseso ng pagpanaw. Ang mga propesyonal sa hospice ay nariyan upang subaybayan ang mga sintomas na ito at magbigay ng comfort, tinitiyak na ang mga pangangailangan ng iyong mahal sa buhay ay natutugunan nang may malasakit at kadalubhasaan.
Maaari mong mapansin ang ilang pisikal at cognitive na pagbabago, kabilang ang:
- Dehydration: Likas na bumababa ang pagkauhaw, na maaaring magdulot ng tuyong bibig at labi, pagkapagod, o pagkahilo.
- Mas mababang antas ng enerhiya: Maaaring mas madalas matulog ang iyong mahal sa buhay at mas kaunti ang pagtugon habang tumataas ang pangangailangan na makatipid ng enerhiya.
- Nabawasan ang aktibidad ng pagtunaw: Bumabagal ang pagtunaw ng katawan upang makatipid ng enerhiya, na humahantong sa pagbaba ng gana sa pagkain at dami ng kinakain.
- Mga pagbabago sa kamalayan: Maaari silang maging mapayapa at mas kaunti ang kamalayan habang bumababa ang pagiging alerto.
Paano makakatulong ang mga miyembro ng pamilya at tagapag-alaga
Ang isang mahalagang bagay na dapat maging gabay sa mga desisyon tungkol sa pagbibigay ng pagkain at tubig sa katawan sa katapusan ng buhay ay ang kagustuhan ng pasyente. Ang mga pasyente na gustong magkaroon ng quality of life sa katapusan ng buhay ay kalimitang humihiling na huwag makabitan ng mga tubo at kagamitan sa kanilang mga huling oras, upang mabigyan sila ng pagkakataon na maging pisikal na malapit sa kanilang mga miyembro ng pamilya at makatanggap ng pangangalaga ng kaginhawahan na kanilang ninanais.
May mahalagang papel na ginagawa ang mga miyembro ng pamilya at mga tagapag-alaga sa pamamagitan ng pagbigay ng suporta sa isang minamahal habang kanyang niraranasan ang proseso ng kamatayan:
- Kung nakakakain o nakakainom pa rin ang pasyente, bigyan siya ng maliliit na higop ng mga tubig/likido, maliit na piraso ng yelo, matigas na candy o isang napakaliit na dami ng pagkain sa kutsara. Kumuha ng pahiwatig mula sa pasyente kung kailan dapat tumigil. Huwag ipilit ang pagkain o likido. Itaas ang ulo/panatilihing patayo ang pasyente kapag nag-aalok ng anumang bagay sa pamamagitan ng bibig upang mabawasan ang panganib ng aspirasyon o pagpasok ng pagkain o likido sa baga.
- Kung ang pasyente ay hindi na makainom, panatilihing basa ang mga labi at bibig gamit ang swab, basang washcloth, lip balm o mga moisturizer.
- Kung ang pasyente ay hindi na makakain o tumatangging kumain, magbigay ng mga alternatibong paraan ng suporta: pag-uusap, mahinahong haplos, musika, pag-awit, tula, katatawanan, pagbisita sa alagang hayop, banayad na masahe, pagbabasa, pagdarasal o iba pang mga kilos ng pagmamalasakit at pagmamahal.
Gumawa at parangalan ang isang mapagmahal na plano ng end-of-life care
Kung ang iyong mahal sa buhay ay kayang lumahok sa isang pag-uusap tungkol sa mga layunin ng pangangalaga, simulang talakayin ang tungkol sa kanilang mga hangarin sa katapusan ng buhay. Ang pinakamainam na oras upang gumawa ng isang advance na directive ay kapag ang iyong mahal sa buhay ay malusog pa at kayang ipahayag ang kanilang iniisip.
Kung ang isang pasyente ay hindi na kayang sabihin ang kanilang mga kagustuhan, ang mga miyembro ng pamilya at isang may kaalaman na pangkat ng pangangalaga sa kalusugan ay kailangang gumawa ng mga desisyon para sa katapusan ng buhay. Ang hospice team ay maaaring makatulong sa mga miyembro ng pamilya na mag-navigate sa proseso sa pagdedesisyon. Ang mga propesyonal sa hospice ay maaaring makapagbigay ng natatanging uri ng pangangalaga at suporta tungkol sa pagpapakain at pagbibigay ng tubig sa katawan sa inyong mga minamahal habang papalapit na ang kamatayan:
- Ang hospice team ay patuloy na mag-aalis ng sakit at pamamahalaan ang mga sintomas.
- Igalang ang personal, kultural at relihiyosong paniniwala at pagpapahalaga sa nutrisyon at hydration ng pamilya.
- Ang mga miyembro ng pamilya at tagapag-alaga ay tuturuan kung paano pamahalaan ng may malasakit ang uhaw at gutom sa mga huling araw ng buhay ng isang pasyente.
- Sa mga huling linggo, araw at oras ng buhay, ang mga pamilya ay bibigyan ng tiwala na ang paglala ng kalagayan ng pasyente at ang kanyang kamatayan sa katapusan ay dahil sa pagsulong ng sumasailalim na pamamaraan ng sakit at hindi dahil sa natural na pagbabawas at pagtigil ng pagkain at pag-inom sa katapusan.
